Julegavetips

Høyr no! Eg er endeleg ferdig med mappeinnleveringa mi som skal innleverast i dag. *glede* (Men denne skulle vise seg å vere kortvarig). Eg var klar som eit egg og skulle skrive det ut. Men det syner seg å ikkje vere enkelt! Eg kan sverge på at skrivaren min vil meg til livs! For å førebu meg til utskrivinga har eg, eller rettare sagt Berge-hynen, invistert i heile fire patronar med printerblekk, eg har rensa printerhovudet, ja alt etter føreskriftene. Som dykk forstår manglar det ikkje på god skrivar-behandling her i heimen. Men då eg skulle skrive dei ut i går kveld slo han seg på tverka og hadde nok ein gong slukt den svarte og (for ein eller anna merkeleg grunn) den rosa patrona. Og eg berre KA FAEN? Han er mannevond skrivaren min. Difor set eg no og anar ikkje mi arme råd. Eller jo eg gjer då faktisk det. Fyrst må eg vente på at Lefdal (ps. tels dette som reklame?) skal opne, kjøpe patroner, kjøyre heim, skrive ut, stifte saman blekkene, kjøyre til skulen, og deretter levere inn og signere. Det er rett stressasamt og eg utelukkar ikkje eit lite hjerteatack ut i vegane. I tillegg har herren bestemt seg for at dette var ein fin dag og opne himmelen og gnure hovudbottenen godt. Det er med andre ord ein halvmeter, minst, med snøv ute. Dette er ikkje min kjære superyota heilt fornøgd med, då han ikkje akkurat er dreven på snøvføre. Nok ei dødsfelle eg skal utsettast for. I sitt Bonsaksen-komplott har altso skrivaren min klargjort ein labyrint av dødsfeller for å sikre seg at eg aldri skriv ut eksamensoppgåver igjen. Men no gjekk det akkurat opp for meg kvifor. Eg hadde gløymt at skrivaren er besatt av Ivar Aasen (som naturleg nok ikkje likar at eg har skrive oppgåva i bokmål). Det forklarar saken. Tilgi meg Ivar, eg skal aldrig gjere det igjen<3

Svartedauden anno 2012!

Apropo svartedauden lizzom, eg har fått den. Eg har no lagt i 5 dagar med feber (så høg at eg steikte meg bacon og egg til nattmat, på EGEN BAK), hoste (så intens at eine lunga mi spratt ut i går), smerter i halsregionen (så ille at eg i skrivande stund vurderar å amputere), hovudverk (denne kan forøvrig kurerast ved ein eventuell amputasjon av hals), kvalme (som førte til at det danna seg vakum i toalettet- grunna, ja nemleg, mitt hovud!) og verst av alt eg har ikkje ein gong lyst på snus. Derav diagnosen svartedauden. Så eg bestemte meg då for å ta meg ein tur til legekontoret og må diverre meddele at også dei har havna på mi svarteliste. Nokså ironisk så kan dette få ganske stygge konsekvensar i og med at eg no har fått, ja nettopp, svartedauden. Note to self: begynn å bli ganske god på ordsspel. Scena som utspelte seg ved legekontoret var som følgande: eg kom inn, presis vel og merke, for så å sitte å vente i 45 min før eg slapp inn til legen. Dette er ergelig nok i seg sjølv, men det bøter ikkje på at konsultasjonen med legen tok ca 30. sekund. Vidare vart eg send til labben for taking av blodprøve, nærare bestemt CRP. Resultatet frå CRP: under 8 og konklusjonen var at det ikkje er noko gale med meg. SERRIØST?! Eg kan med sikkerheit sei at dersom CRP-maskina hadde eksistert under svartedauden hadde alle vorte friskmeld. Og vi veit då alle kva resultatet av denne lidelsen vart. Men not to worry, hevnen er søt. Før eg forlot legekontoret slikka eg på alle dørhandtaka for å vere sikker på at svartedauden skulle ramme dei ansatte ved legekontoret like hardt og brutalt som meg sjølv. So kan dei måle egen CRP når dei har hovudet godt planta ned i dasskåla. Adjø mine gode vener, enden er nær og frå her eg står er det ikkje lys innerst i tunellen, den er svart som natta..

Heheeei:)

Eg tenkte at eg måtte gi dykk ei lita oppdatering over kva eg har gjort i sumar. Sumaren starta med ei vekes besøk av min yngste nevø, då foreldra fann det for godt å reise til Venezia. Mistforstå meg rett, vi hadde det rett så triveleg heime i kalde Noreg vi. Vi tilbrakte store delar av veka på sofaen saman med Scooby doo. And let me tell you, det er sanneleg ein stykk intelligent hund! Eg kunne gjerne tenkt meg besøk av Scooby då eg no er overtydd om at kaninen min går att i leiligheita. Eg er forøvrig ikkje sikker på om han er død, men eg har gitt han vekk og er ganske sikker på at han ikkje overlevde første natta i ny heim... Den andre veka tilbrakte vi i Eikesdalen i Camp Hagås. På dagtid mekka vi spikertelt til campingvogna til systra mi og på kveldstid gjekk det med overaskande store mengder alkohol. Og tru meg.. Hagås-klanen er ikkje så reint tamme etter at klokka bikkar fire på ettermiddagen. Resten av sumaren har eg rocka heimesjukepleien. I tillegg til dette har eg og Stinebons planlagt og gjennomført utdrikkingslag for syster Irene. Stor SUKSESS og ein verkeleg augeopnar for meg sjølv! Kven skulle vell tru at småbarnsmødre som tilbringjer dagane med å vaske hus, klede og barnerumper kunne vere så "skitne"..? (note to self. fan e bjyn å bli go på ordspel.) Med andre ord. Ein riktig så innhaldsrik sumar. Og eg har meir i vente! Til helga skal eg i gebursdagsselskap til mi kjære G-man og i august/september forlet vi Steinvågen og flyttar til Valle. Gledar meg stort til begge deler!!:) Sumarklem frå minstebons<3

Ein heilt vanleg samtale mellom me og mine gode venar Malin og Karoline:

Eg seier: Malin mi eg likar deg, vil du gifte deg med meg? Vi buset oss på Ljøen-gard, graset mjukt, høy-gaffel hard. Eg lovar eg skal passe deg, når du saudane opp frå hammaren dreg. Eg strikkar vottar, du tovar ull, dette blir jammen ikkje tull. Så spelar vi spel og turistar jagar, denne ide'en meg ikkje plagar. Malin seier: Dette diktet gjorde meg gla strikke og tove, det er klart vi ska leve det fantastiske livet på ljøen gård å jage saude til vi blemmer får det vil vere en draum for meg å tilbringe fine ljøendagar med deg å kanskje litt bezzer spele menst vi ei kake dele. Eg seier: Bezzer-speling til langt på kveld, i mørke natta eg handla di held. Peparnøtt og peparkake, dypper lys og set dei i stake. Hitler-Tyskland und das Boot, øl i hand, eg masserar din fot. Eg lovar deg dine beste dagar, medan snøfonna over våre haud ragar. Karoline seier: herregud du ekje go gjeld forresten begge to om ditte skjer en gong i tida merk mine ord, no eller sia: -om dåkke jobba der på skift blir ljøen nok ei verna bedrift og om ditte no en gong sku skje - he dåkke då en jobb til me..? Eg seier: Polakk-karro skal jammen slave, male hus og i bakkane trave. lage mat, alt mulig kvinne, kaste på silo og hekkane trimme. På Ljøen-gard du arbeid skal få, fekje sjukmelding om du skadar di tå. Hær er det ingen kjære mor, vi vil også tilsettje OE din bror. Malin seier: Ja, det som ingunn seier Ljøen gard treng budeier På ljøen gard skal du få slave og med saudene kave Det blir slett inge bøn der er berre i himmelen du får løn For om arbeidsoppgåvene er det rift oppe på riksveg 60 si verna bedrift Karoline seier: rykta sei at køa er lang garden ei stor, og porten er trang arbeidskraft er ingen mangel stødige folk? nei her er det sjangel eg tek med min bror og bankar på "her er det udugeli folk å få!" eg vimar rundt og knaskar IFA bruttern kan kun å spele fifa værsågod, vi er ein fryd frister det, so gi ein lyd. Malin seier: Vi skal vurdere dette med et nøye aue Men viss dykk likar saue er sjansen stor for både deg og bror å få arbeid på øvste Ljøen Kanskje får dykk snike i køen Men dette blir ei vurderingssak så berre ha tolmod så ringer vi te'bak. Eg seier: Karoline din bror, er både brautande og stor. Ein ekte helt, ein muskelmann, ikkje rart han i langrensløypa vann. Karoline du har familiens hjerne, å tilsettje deg oss ynskjer gjerne. Men kan du løfte saudar stor, nett like bra som din veslebror? Karoline seier: enda bedre, hør no her saudecowboy rett eg er eg fekk aldri hest som liten hjerna mi var ikkje sliten kjøpte meg ein hatt og sadel følte meg som ekte adel cruisa rundt, var skikkelig feit hadde ekte rånegeit. Eg seier: rånegeit, de finst itt likar, på Hellebostad alle bilane vikar. med rånegeit ein kjem seg fram, men bukkane kan vere ram. kva sa dei då når du for med hoppa, sædantallet mest truleg droppa. tjukke-karro eg trurkje på, på Hellebostad alle barna e små. værtfall når det kjem til fettprosent, men når ein skal møtast ein må stå på vent;) Malin seier: Kva er dette med rånegeit? Og dette med å vere feit? Ta med geita og ein sadel så skal vi gjere deg til ekte adel av øvste ljøen gard ingen kjem til å vere so stolt som din far for gløm master ,ntnu og gløs og velkommen til livet som Ljøentøs. det er mykje betre å ete nete med meg og gunda enn å lese på formlar og dritt til du deg sjølv rundar. Eg seier: Eg er enig med Malin, A-man. Det er betre å vere tidleg ute en alt for sæn. Så send inn søknad og kom til Ljøen, betre de enn å drukne på sjøen. Hær får du arbeid og mat i fleng, Malin betalar med sjømat-peng. Til slutt vil eg supplera med: Eg trur nok at min far og mor blir stolt, for å få slik ein hærleg arbeids-jolt. Vi skal settje garden i stand, rake vekk all grus og sand. Kaste på silo og settje opp hesjær, rydde opp om geita bæsjer. Og når det so vært forings-tid, ringer vi til Ola Lied. Han leser høgt frå norrøn-edda, samstundes vi alle saman vedda. Eg kan jobbe hardare enn du, og saman vi arbeidar huttemegtu. Arbeidet går unna og vi vert ferdig, arbeidarar som er Ljø-namnet verdig. Vi set oss ned og spelar Bezzer, lasagne vi på fatet lesser. Fornøgde med endt arbeidsdag, vi nyter no eit måltid no ilag. Legg oss tidlig for vi skal tidleg opp, å bu på Ljøen er aldeles topp:)

Vekas sangtekst:) Eg likar eg likar eg likar ALOT:)

Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Jag kom från ett land, bestod av skägg och sand Lämnade min mattaffär,vikingland nu är jag här Tjejer till höger, oh ah, tjejer till vänster, oh ah Togs emot öppen arm, tullen tömde hela tarm Hemma fanns ingenting, nu ser jag bara string Blir glad i min dingding, här vill jag vara king Kom shejka med shejken Kom alla nu jalla! Kom dinga med dingen Kom kinga med kingen Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Hela landet spinn, när kingen glider in Diggidingdingding, här glider kingenin Här finns det blingbling, schampoo och surströmming Slottet är min lägenhet, fjärde hand och ingen vet Granar till höger, oh ah, granar till vänster, oh ah Hemma bra, borta bäst, slipper ha skottsäker väst Är det en eller ett, fett och etikett Är det av eller på, va fan ska skåpet stå Kom shejka med shejken, Kom alla nu jalla, Kom dinga med dingen, Kom kinga med kingen, Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Hela landet spinn, när kingen glider in Diggidingdingding, här glider kingenin Köttbullar, jävvla bra! Ikea, jävvla bra! Carola, inte så bra, Annars är de jävvla bra! Abba, jävla bra! Svarttaxi, jävla bra! Skattverket, inte så bra, Annars är det jävvla bra! Carl den sexetonde Gustaf, håll ett ögat på din tron För här kommer Kingen, Sean den förste banan! Ha ha ha Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Diggidiggidiggidingdingding, här glider kingenin Hela landet spinn, när kingen glider in Diggidingdingding, här glider kingenin Hela landet spinn, när kingen glider in Diggidingdingding, här glider kingenin Read more: http://artists.letssingit.com/melodifestivalen-lyrics-sean-banan-sean-den-forste-banan-ktlr67w#ixzz1xW6N4h6R LetsSingIt - Your favorite Music Community

Eg fekk ein førespurnad frå ein kjær ven (G-man) på fjæsbokji om dette biletet kvalifiserar seg som ein ekte "bloggarpose", og det vil eg vitterleg tøre å påstå. And yes indido, her er det - my supahpose with my supah-sister (som forøvrig har flykta til Spanien på tross at eg tviheld so godt eg berre makta).

likar, likar ikkje

Eg likar at det snart er sumar:) Eg likar ikkje at det framleis kjennast ut som det er januar! Eg likar snus og øl:) Eg likar ikkje snus saman med øl! Eg likar å vere på fjellet:) Eg likar ikkje å gå dit! Eg likar å bake:) Eg likar ikkje når Berge-guten seier at maten min ikkje er like god som mor hannar sin når eg har stått heile dagen på kjøkkenet og laga mat!!!!! Berge: Du har herved hamna på mi svarteliste og eg har ikledd meg mine beste ulltruser! Når dette er sagt går eg ut i frå at dykk andre gjerne skulle smaka mine bakarverk og eg ynskjer dykk velkomne. I dag har eg nemleg laga kransekakestenger, duppa jordbær i både kvit og mørk sjokkolade, samt baka to riktig så store loffar. Alt dette for min kjære, som i staden for å prise meg som den gudinna eg er, vel å kritisere mine kransekakestenger. Dette finn eg aldeles urettvist og legg meg føre, med leppa godt under knenivå! Trøstande ord tek eg i mot med velvilje!

Trendsettjar

Då eg gjekk av bussen forleden dag såg eg eit syn eg sjeldan vil gløyme. Kvinna som gjekk forann meg hadde næmleg farga håret sitt lilla, og eg tenkte: javellagå. Heilt til eg oppdaga dunjakka! Den var nemleg i nøyaktig lik fargenyanse som håret:O Dagen der på, då eg igjen skulle ta bussen, såg eg ei ny kvinne. Og ho hadde farga, raudt hår og raud jakke i nøyaktig lik nyanse. Og eg undrast.. Er dette den nye trenden?

I alle tilfeller har dette vore ein verkeleg augeopnar for meg. I påska si and har eg difor bestemt meg for å invistere i ei gul dunjakke og farge håret mitt gult *påskeschylling-smilefjæs**hjerte*

God påske alle saman:)

Dagens helt: Kaptein Bonsaksen!

Dykk som kjenner meg frå gamalt av hugsar nok min gode ven "super yota'n". For omlag eit år sidan gjekk denne av med døden etter eit stygt møte med bilopphøggaren på Giskemo. Mong ein gong har eg tenkt tilbake på alle dei gode stondene vi hadde saman og dei mange fine turane vi var på. Super yota'n var det eg vil kalle ein gamal klassikar. Den var liketil same årsmodell som meg. Den var svart, litt kvit, og treee meter lang (sorry for den, kunne ikkje dy meg). Den hadde då sine manglar, men ingen som ikkje litt gaffa-tape kunne reparere. Saknet er stort, så absolutt! Dette var då tross alt den flottaste skuta på heile Sunnmøre.

Der finst eit gamalt ordtak som lyder noko slikt som "tiden leger alle sår", men eg har funne at ein stykk sunnmørsk kaptein (aka. min far), ikkje berre lekjer såra, men i tilegg fjernar alt av arr. Du forstår: I dag, medan eg var på skulen (jau, eg er då altså ein meget flittig student), fekk eg, utan forvarsel, telefon frå min far om at han har kjøpt ein ny bil som eg og min bror bjørnen skal få disponere. Og HALLELUJA, det er ein Toyota Corolla:D

Ode til far:

Eit dikt skal skrivast i din ære,
slik som du burde alle være.
Far, kaptein og sunnmørs-bonde,
gode gjerningar, ingen vonde.

Du fostrar opp både born og dyr,
når du kjem heim står alt i fyr.
Du ordnar ut og passar på,
sagar tre og må markane slå.

Arbeidar hardt frå tidleg til seint,
du målar opp og alt blir beint.
Styrar skuta trygt i havn,
det vil bli hugsa ditt fagre navn.

Kjøper framkomstmiddel av ypperste klasse,
så dine born dei slepp å vasse.
Toyota Corolla, det kan eg like,
ho takkar deg no di vesle pike.

Have you seen this man? He's making my life a bitch..

Javellja..

Etter oppfordring frå min gode venn (og HELT) Malin Andrea kjem det no ei, tydligvis etterlengta, oppdatering frå Bonsaksen-fronten.

Her i Ålesund lev eg livets glade dagar, med korte dagar på skulen, søte farmasøyt-forelesarar, varme i omnen og Cougar Town på TV'en. Men... Eg har fått eit lite problem. Eg har ein stykk kanin med skabb, men ingen støvsugar. Du forstår:
Eg fekk besøk av min gode nabo forleden dag, som tydelegvis, på tross av språkbarriæra (han er av indisk opprinnelse), klarar å formidle at han ønskjer å benytte seg ta fleire av Bonsaksen/Berge sine fasilitetar. Per dags dato har han berre tatt kontakt dersom han ønskjer å låne noko eller å få kople seg på vår internett. Så no har eg altso, dumsnill som eg er, lånt vekk min støvsugar og det ser ikkje ut for at eg får den att. Resultatet av dette er at stova mi no ser ut som om den ikkje inneheld ein stykk barsk manne-kanin, men i tillegg hannar avkom, hannar avkoms avkom, og muligens 3 generasjonar til. Dette er ikkje populært når du har ein kjærast, som har fobi mot alt hår som ikkje er festa til ein gitt kroppsdel og som i tillegg har mest lyst til å legge kaninen ut på togskinnene, fordi han anten held på å ete seg veg ut av buret eller prøvar å pare matskåla. Så då sit eg her da, med ein stykk vårkåt kanin i bur og heile Noas-ark på teppet.

Feber, magesjau å haudverk.. A combination to die for.. Evt. av..

Ja, so ligg eg her da! Kan vell skylde meg sjølv, som her ein dag kom med påstanden om at eg aldri vert sjuk for tida. Ikkje ein gong snus fristar, noko som i seg sjølv er serdeles deprimerande. Snus hjelp liksom mot alt, om ein er stressa, om ein kjedar seg, om ein er svolten og ikkje har råd til mat, men tydlegvis ikkje mot dette. Å dersom du lurar, ja absolutt, dersom valet står mellom mat og snus fell valet på skruff orginal porsjon. Lett! So no set eg her å kikar på snusboksen og tenkjer: "sukk, eg saknar deg min gode ven".Eg synast alltid synd i meg sjølv når eg vert sjuk og mang ein gong har eg ønska at herren skal hente meg heim når eg har det slik. For kva er vell poenget med å leve når ein kan ha det so vondt å i tillegg ikkje kan nyte ein snus for velbehag. Men mest av alt synast eg synd i min kjære som etterkvart ikkje får jobbe lenger og faktisk må komme heim til meg. Når eg vert sjuk er eg ikkje akkurat like sjarmerande som til vanleg. Og i og med at han forleden dag kom med påstanden om at eg er ein hypokondar, har han ikkje akkurat gjort det enkelt for seg sjølv. Han kjem nok til å gå ein heilaften i møte med krav om å:
- massere meg i nakken, etterfulgt av skjenn fordi at han må forstå at han ikkje kan massere meg når eg har vondt i huda ! doh, eg får alltid vondt i huda når eg har feber..
- skifte på meg klede nå eg vert svett, vaske meg på ryggen, luske meg i håret og naturlegvis bytte dyne meg med til natta dersom mi vert svettete..
Nei, vent.. Eg ser lyset.. Farvell mine gode vener.. Åh foresten, det var ikkje frelsaren, det var min bror bjørnen:)

Studentlivet er hærlig!

Et godt eksempel for å støtte opp om min hypotese er dagen i dag. Stod opp 10min over halv 10, dusjet, spiste frokost og dro på skolen til klokken 11. Satte meg tilrette i en av biblotekets, overaskende nok, behagelige lenestoler (den er aldeles en fryd for min gluteimus maximus). Jeg konverserte om løst og fast med mine sykepleiekolleger for deretter å legge inn ca 5min effektivt arbeid og dra hjem til klokken 12. Jeg fikk forøvrig skyss hjem av en av landets beste bio-studenter (ja, han har utrolig nok bare strøket på 1 eksamen). Viss dette er et bilde på hvordan studentlivet er, kan jeg ikke forstå hvordan noen frivillig entrer arbeidslivet.

Ettermiddagen har jeg tilbrakt på sofan med første sesong av Coogar Town - episk. Jeg ser mange paraleller mellom denne serien og mitt eget liv og derfor ser jeg den om og om og om igjen, til min tilkomnes store fortvilelse. Mange ganger tror jeg at serien er basert på meg og mine nærmeste pårørendes liv. Jeg ser for eksempel mange likhetstrekk mellom meg selv og karakteren Elly og min samboer er skremmende lik hennes mann Andy (sett bort i fra hans mishelin mann-fasong). Han er en vidunderlig tøffel, men utspekulert som få. Jeg liker å tro at det er jeg som er sjefen i forholdet, men egentli får han det som regel som han vil. Jeg på den andre siden er urimelig, vanskelig å leve med og til tider ganske uhøvlet. Men jeg er veldig glad i han, faktisk elsker jeg den mannen.

Potetgull - ein liten refleksjon.

Jau, vi lærer då mykje om kor viktig det er å reflektere over ulike situasjoner ein kjem opp i kvardagen. Ein må nytte sine ibuande verdiar og haldningar for å kommunisere med andre på ein tilfredsstillande måte. Men so begynnte eg å tenkje. Eg brukar kanskje like mykje tid på mat i løpet av dagen som eg nyttar på å samhandle med andre mennesker. Anten så kjøpar eg mat, eller så lagar eg mat, eller så tenkjer eg på kva eg skal kjøpe av mat eller korleis eg skal tilbereide maten, eller kanskje er eg svolten? Eller så et eg, eller eg tenkjer at eg er mett, eller eg har ete for mykje mat, eller at eg må trimme fordi eg har ete for mykje.. I det heile brukar eg ein god porsjon (tog du an..?) av min dag kring emnet ernæring. Difor har eg no gjort meg nokre tankar om dette. Eg er glad i mat. Eg likar å lukte på den. Eg likar å smake på den. Eg likar måten den fyller matholet på. Og eg likar å vere mett. Når ein er mett er ein nøgd og når ein er nøgd er ein glad og når ein er glad er ein snill og når ein er snill behandlar ein dei rundt seg på ein god måte. Difor synest eg at all samhandling bør starte med å innta eit måltid. Men tenk om ein vert for mett? Då får eg vondt i magen og når eg får vondt i magen då vert eg grinete og når eg vert grinete sutrar eg og når eg sutrar er eg ikkje triveleg å vere saman med.

Alle desse tankane strøyma inn i meg og rasa rundt i hovudet mitt i ei forykande fart berre fordi eg kjøpte potetegull på butikken i dag. Det er slitsomt å vere meg..

Bons og Berge 3 år

I dag skal han feirast han Berge-hyn,
han entra mitt liv ein kveld med lyn.
Det smalt og det braka seint på kveld,
eg var då gla han handa mi held.
Sidan den kveld var det oss to,
3. års-dag vi feirar no.
Han er tålmodig venen min,
snild og god og über fin.
Han er ein an Noregs heltar,
rundt han alles hjarte smeltar.
Min betre halvdel han for sikkert er,
aleine er eg meget sær.
Lagar leven til alle døgnets tider,
eg ser det på han han stundom lider.
Gåve og middag han skal få,
stemninga er til å føle på.
Kjærleiken i Brogata blomstrar opp,
håpar eg ikkje pådreg meg sopp.

Beklagar NRK!

Ja, nå har det seg slik at også NRK vil få føle min vrede. I dag fikk jeg nemlig en lite hyggelig overaskelse i posten - ikke bare ett, men to krav om NRK-lisens. Å jeg har ingen planer om å betale dette da jeg for det første ikke har sett på denne kanalen i løpet av de to årene jeg har bodd her og for det andre at jeg faktisk ikke har denne kanalen. Så i morgen planlegger jeg en relativt opphetet telefonsamtale med norsk rikskringkasting. Men jeg er forøvrig litt usikker med henhold til hvordan jeg skal starte min overhøvling. Jeg har så langt kommet opp med to alternativ.
- E blii so forbanna
eller
- Kjøss me i ræva rasstapp
Deretter vil jeg påpeke at jeg, som den høyst velutviklet sunnmøring jeg er, ikke er snauere enn at jeg forstår deres slu planer om å snike til seg sin del av mitt studielån. Ikke nok med at dere sender betalingsoppkrav til min samboer (som om han ikke har bedre ting å bruke pengene sine på - for eksempel meg), men nå prøver dere altså å lure en stakkars student. Jeg har lenge forstått deres onde planer om å dra den sunnmørske økonomien ned i grusen, men bare pass dere, en liten telefon til TV2 så skal dere se at jeg ikke lar meg skue på hårene. De har aldri sendt meg stygge ting i posten og fakta talt, deres værvarslere er i en helt annen klasse enn NRKs. Kristian Gislefoss... Seriøst?! Han har jo køllehår på hode jo...

Oj, det siste der ble vell kanskje litt usaklig, men en liten digresjon fra tema må man vell kunne unne seg..?

Jeg vil med dette benytte anledningen til å spre budskapen om at bybussen i Ålesund nå offesielt har havnet på min "svarteliste". Nå skal dere høre.
Jeg var akkurat ferdig med dagens forelesninger og sto utenfor høyskolen for å ta bussen hjem. Men da bussene kom, gav bussjåføren i buss nr 624 (bussen som til nå har fraktet meg trygt hjem) et høflig tegn som antydet at bussen for øyeblikket var full å at jeg skulle sitte på med 618 til byen, for deretter å komme om bord i hans buss. Jeg tenkte: la gå, og steg ombord i bussen. Men, da jeg kom til sentrum såg jeg at han indeed hadde glemt vår lille avtale og derimot hadde bestemt seg for å forlate meg ute i styggeværet. Som følge av dette måtte jeg bruke 20 minutt av min ettermiddag til å gå hjem. Jeg er nå våt på buksene, nesen min renner, jeg fryser på hørefoten (nei jeg har ikke glemt å bekle den etter forskriftene, men er derimot skapt slik av natur, at når det er kaldt er dette stortsett den eneste plassen jeg fryser- har sikkert arvet det fra min mormors farmor) og jeg mistet nesten min svigerinnes lue (som jeg forøvrig har tyvlånt).
Men som det posetive stjernespøtet jeg er velger jeg å se det fra den lyse siden:- Jeg har oppnådd dagens kvote fysisk aktivitet- Jeg har fått nytt de vakre omgivelsene inne i hetta miog alle gode ting er tre- Jeg har nokk småpenger til sjokolade.
Over og ut.

Kjære alle saman:)

Dette innlegget vil eg gjerne få dedikere til kremen av norsk ungdom, som er særs skuffa over mitt val av målform.

Eg vil på det høgaste beklage dette, men etter mi erfaring har dei som nyttar bokmål heller store vanskar med å forstå vår fagre målform. Aller helst kunne eg tenkje meg å føre denne bloggen på tysk, som er ein av min favorittar, men sidan mine tyskkunnskapar no begrensar seg til "ich habe hunger", kunne dette ha vorte ein noko begrensa blogg. Sjønnt, eg er glad i mat.. Min favoritt for øyeblikket er Stranda Mør. Elles er eg svært begeistra for pølse (ønskjer ingen skittne kommentarar på dette). Det kunne eg ete både til frukost, middag og kvelds. Men etter at eg inførte tradisjonen "mannemiddag", har eg diverre måtte slå meg til ro med at dette ikkje er ordentleg føde for ein viking.

Eg ser forøvrig at dykk set pris på biletet eg har lagt ut. Denne skyggelua er eit av dei betre kjøpa eg har gjort i løpet av dei seinare åra. Den var opprinneleg kjøpt til min eldste nevø, men har no vorte nedarva til min yngste. Han vil veldig gjerne dele dei ulike skyggeluene han har, men akkurat denne får eg ikkje låne. Dette gjer meg ganske snurt og eg synest at no som han tross alt er fylt 3, bør vise forståelse for mine behov. Men ein lyt ta vare på dei gode minna og eg tenkte at dette var eit eg ville dele med dykk.

Prosjekt mannemiddag:

Dette er ett av mine mange prosjekter som jeg daglig prøver å holde ved like. Mannemiddag er et begrep som omfatter mat som gir bein på kjøttet eller kjøtt på beinet..? Usikker på hva som er det korekte uttrykket.

Dagens middag (som forøvri ble servert med stor suksess):
- Laks med poteter, grønsaker og rømme.

Målet med dette prosjektet er å ha et mer variert kosthold og unngå usunne elementer i hverdagen. Jeg må, med dårlig samvittighet, inrømme at store mengder sjokkoladepudding ble inntatt i etterkant av måltidet, men man får ta lærdom av sine feil og huske: ikke kjøp sjokkoladepudding neste gang du er på butikken.

Forord:

Jeg begynnte nyss å lese boken "Hjem" av Anne Karin Elstad og kom fram til at min oppvekst og mitt liv er såpass interessant at også jeg burde skrive min egen biografi. Men siden jeg verken er koordinert eller utmerker meg noe særlig positivt innen rettskriving eller sjønnliterære prosa, kom jeg frem til at å skrive min egen blogg ville være et godt alternativ. Da kan jeg når, og hvor som helst, dele mine tanker og erfaringer med dere som interesserer seg for slikt. I tillegg har jeg en søster som snart skal forlate dette fagre land (hun er en ekte globetrotter) og jeg vil med dette påpeke at hun er pliktig til å holde seg oppdatert innen mitt liv mens hun er borte.

Jeg vil gjennom denne bloggen gi dere et inblikk i min underholdende hverdag med både oppturer og nedturer.

Selv om dere nå sikkert sitter med rimelig høye forventninger til denne bloggen vil jeg påpeke at innholdet til tider kan bli noe trivielt, men jeg kan forsikre dere om at dere med jamne mellomrom vil få servert snacks som dagens gullkorn og dagens funfact (jeg vil naturligvis forsøke å videreføre mitt høyekunnskapsnivå til det norske folk).